JNL - Jongeren Netwerk Limburg
valid rss feed
Vandaag is 8 September, 2010

Latest News

Extern Niuews

Nieuws detail

Waarderingsweekend 2006


Vrijdag 27 oktober van het vorige jaar was het dan eindelijk zover. Het JNL ging op waarderingsweekend! Was dit weekend in 2005 nog aan de Nederlandse kust, in 2006 verbleef het JNL in de Belgische Ardennen.
We vertrokken in twee groepen. De eerste groep verzamelde om drie uur ’s middags in Sittard en bestond uit Rianne, Susanne, Milad, Frank en Claire. De tweede groep, die bestond uit Veerle, Olaf, Nicole, Sanne, Alex, Leonie, Matthijs, Inge en Bayram vertrok tegen een uur of zes die avond richting het enorme huis waar we dat weekend zouden verblijven. Natuurlijk gingen ook onze twee lieve begeleiders Paul en Ivo mee.
Dit weekend was het laatste waarbij bestuur en freelancers het jaarlijkse weekendje samen zouden meemaken. Extra bijzonder dus.

Eenmaal allemaal aangekomen op onze bestemming, bekroop ons het gevoel waarvoor Paul iedereen bang had gemaakt. Hij had ons al een aantal keer tijdens de vergadering verteld dat het in het huis spookte. Terwijl we het huis onderzochten, vonden we in de kelder een heel akelig klein kamertje. Natuurlijk was het vooral onze fantasie, die vond dat wij dit eng moesten vinden, en misschien ook wel een beetje de gedachte dat we graag zouden willen dat het er spookte.

Die avond hebben we genoten van een heerlijk klaargemaakte spaghetti met verse kruiden. Iedereen ging moe en voldaan naar bed, om de volgende ochtend alweer vroeg op te moeten staan.
Er stond namelijk iets zeer actiefs voor ons op de planning. We zouden gaan mountainbiken door het heuvelachtige landschap dat men, zoals iedereen wel weet, terug vindt in de Belgische Ardennen. Helaas konden Rianne en Leonie niet mee, maar zij hebben in de tussentijd niet stilgezeten. Toen we moe en afgepeigerd terug bij het huisje waren, was de tafel gedekt, de thee gezet en de soep klaargemaakt. We hoefden alleen nog maar aan te schuiven.
’s Middags stond er eigenlijk nog een kano-tocht op het programma, maar deze is niet doorgegaan wegens tijdgebrek en vermoeidheid.

Die avond was er een waarop we lang gewacht hadden. Milad zou voor ons een aantal Arabische gerechten gaan klaarmaken. Hij had er samen met zijn moeder thuis al voorbereidingen voor moeten treffen en die middag is hij er nog constant mee bezig geweest. Maar het eten dat wij die avond voorgeschoteld kregen, loonde de moeite. Iedereen genoot er zichtbaar van.

Na het heerlijke eten zijn we nog bij elkaar gaan zitten in de kamer met de open haard aan. Met z’n allen hebben we het spel ‘weerwolven’ gespeeld, dat op een gegeven moment zo leuk was dat niemand meer wilde stoppen. Iedere keer, nog maar een rondje. Tot een uur of twee ’s nachts, en toen was het echt tijd om naar bed te gaan. De volgende morgen moesten we er weer vroeg uit.

Zondag, de laatste dag. Vandaag stond een wandeltocht op het programma. We hadden alleen een kaart en een kompas tot onze beschikking en daarmee moesten we het doen. Nicole had zich de dag ervoor helemaal in onze route verdiept, en het was voor haar dan ook geen enkel probleem om ons de juiste richting op te sturen. Onderweg moesten we onder andere een stromende rivier oversteken. Alles verliep zeer geslaagd.

In de namiddag waren we weer terug bij ons huisje en hebben ons toen gestort op de lekkere spaghetti die er nog over was van vrijdag en frietjes van de snackbar om de hoek. Daarna vertrokken we, allemaal erg moe weer terug naar Sittard waar iedereen werd afgeleverd.

Het waarderingsweekend van dit jaar, was weer erg geslaagd. En ik kijk al weer uit naar het volgende. Over een jaartje hierover dus meer: dan het verslag van het komende weekend.


Claire Bakker

11 Januari, 2007